sosyomat.com

"burası bileklerini kestiği yer" derken adını bilmediğim orta yaşlıdan yaşlıca şarkıcı,
Anadolu'nun doğusundan bi ırmak doğdu,batıya hevesli.
koyu kıvamlıydı suyu,tadı acıydı.
tadı genizleri yaktı,tadı denizleri yaktı.
ağaçlar köklerini geriye kaçırdı.
büyük büyücü belirdi gökte elinde bakire kızların saç tellerinden asası,
bulutlar iyonlarını geriye kaçırdı.
sanki kırbaç şakladı ya da silahlar şarjör boşalttı,
belki bi baba yavrusunu tokatladı.
öyle bir çatırtıydı kulaklara kan dolduran.
asanın ucunda nurtopu,
asanın ucunda nur topu gibi bebekler,
asanın ucunda nur topu gibi bebeklerin kapkara zeytin gözbebekleri...

herşey geçer.geriye pişmanlık kalırmış.
sizinle büyüyorum,herşey için teşekkürler..

Çanakkale'nin Han'ın en güzel zamanlarında gelmişim.evet pek arkadaşım yok buralarda şimdi, ama sokaklarda üzerinde yürüdüğüm her taşta bir anım var onları hatırlıyorum.burada olan arkadaşlarımla özlem gideriyorum.handa oturuyoruz,mor salkımlar coşturmuş kendini.sürekli kar yağar gibi üzerimize lila-beyaz çiçekler düşüyor, önümüzdeki kahvemiz biramız çayımız da nasibini alıyor.biryerlerden birileri "ooo hoşgeldinnn" diyor.özlendiğim bir yere gelmek ihtiyacım olan birşeymiş.4 ay sonra abimi görmek,onun da istanbuldan benim için geldiğini bilmek içimde kelebekler uçuruyor.
çanakkale güzel,keyfim iyi.
izmir üzdü beni.
çanakkale de üzmüştü.
insanların suçu yok şehirlerin suçu var.
şehir dediğin çocuğunu avutabilmeli.
ılık duş gibi olabilmeli,rahatlatabilmeli.

Sevgili baylar;
onarmayın ruhumu falan,bi siktirin gidin ya.

o gece aşk bütün şehirleri terk etmişti.bi daha da gören olmadı.gördüğünü idaa edenler var onlara da "kral çıplak" muamelesi yapıldı.tam o sırada mavi gözlü bir kedi geçiyordu.soldier of fortune çalıyordu.
kız kendini ağaçların altına götürdü,kendine bir yalnızlık ısmarladı.tadı tekiladan da acıydı ve görünürde hiç limon yoktu.sadece tuz vardı.ter tuzu. içmese ayıp olacaktı,zaten biçok kişi kendisine ayıp etmişti "bari ben kendime etmeyeyim" diye düşündü.hızlı hızlı içti.renkler karışmaya başladı,sesler uzaklaşıyordu.vücudunun dengesini kurabilmek için elini kolunu savuruyordu,bir parmak darbesiyle sırtını dayadığı ağacı devirdi.bir ağaç daha,bi tane daha,bi tane daha..."en iyisi kaçayım ben" diye düşündü kız,"nasıl olsa kimse de görmedi burayı böyle darmadağın ettiğimi." tam adımını atacakken ayağına baktı ayağı toprağın altındaydı.devrilen ağaçlardan birinin kökü hala toprağın altındaydı ve kızın ayağını sımsıkı kavramıştı.bir el gibi,tırnakları vardı.kız kaçmaya çalışmaktan vazgeçti,oturdu olduğu yere.düşündü.yalnızlığı içtiğine pişman oldu.bıraksaydı da ayıp etseydi kendisine.gözyaşları tomurcuklandı,burnundan damlamaya başladı toprağa.toprak pişmanlığı gördü ve güç verdi devrilen ağaçların köklerine.kızın da yardımıyla ağaçlar başlarını tekrar gökyüzüne diktiler.kız ayaklarına baktı,istese giderdi artık,ama gitmedi.dallar kıza sarıldılar.tam o sırada mavi gözlü bir kedi geçiyordu.soldier of fortune çalıyordu.

efenim günde 1 buçukardan (gidiş-geliş)3 saat şehir içi yolculuğum olduğu için hergün hayatımın 3 saatini düşünerek harcıyorum.

düşünmeyip napıcan? bi ara uyuyordum,şimdi zaten öğlene kadar uyuduğum için uyku da tutmuyor otobüste...

neyse canlar... bugün yine otobüs yolculuğum esnasında (müziğimi dinleyip,yolu seyrederken) bir anda gözüm sağ elimde baş parmağımın altındaki yaklaşık 1 buçuk santimlik kesiğe ilişti.geçen hafta arkadaşta bulaşık yıkarken yaralanmıştım da..(sormayın,kan kaybından ölüyodum)neyse.. o kesiğe baktım "lan 1 hafta olacak yarın hala iyilişmemiş bu kesik"dedim. ve bir anda olayı öyle bir maneviyata taşıdım ki,ben bile şaşırdım kendime.ulan ne zaman kötü bişeyler yaşasam 1 hafta on gün sonra hala üzüldüğümü farkedip "lan galiba takıntı yaptım ben.bu hep böle gitçek,sıçtım"diye düşünürüm.bi doku bile kendini 1 haftadan önce toparlayamıyo,ruh nasıl toparlasın diye düşündüm.iyi düşünmüşüm dimi?bazen hakkaten kafam çalışıo lan.gerçi şuan kafama taktığım birşey yok ama olursa ilerleyen zamanlarda,aklıma bu kesik olayını getiricem ve kendime zaman vericem.

hadi gidiyim ben o zaman.arkadaşlar süt bekler.5tane de kaşık getir dediler sürpriz mi var acaba??profiterol falan!!! nım nım nım nım...

insanlarla konuşurken söylediklerimi saliseler içinde kafamda tartıyorum ve eksilerini bulup parantez içinde karşımdakine söylüyorum.ben salak değilim imajı yaratmaya çalışıyorum galiba.karşımdaki beni kötülemeden ben kendimi kötüleyeyim diyorum.böylesi daha onurlu geliyo sanki.halbuki kötülenecek birşey yok ki.kendi kendime laf sokuyorum.bu ne manyak yaşam tarzı diyorum sonra kendime,gülmüyorum.kafam böcek böcek oluyo bi midem bulanıyo.atıp tutmak,düşünmeden konuşmak istiyorum,yapamıyorum.ya hakkaten gerzek bi hayatım var yaa.

sabah ne kadar mutlu ne kadar soylu bir hayatım var benim yaa diyodum.şuan çok sebepsiz bir mutsuzluk yaşıyorum.hayır olan bişey de yok,mutluluk anımdaki düşüncelerim halen geçerli ama bi meymenetsizlik var bende ya.çözemeyeyazdım.

bikaçgündür süper hissediyorum ben kendimi yahu,bahar mı yaradı nedir.bu hafta içinde bikaç sinirlendim falan bişeyler.. ama şimdi o sinirlendiğim şeylere bakıyorum çok komik lan.hayat çok komik,insanlar çok komik.çok komik amaçlar peşindeler.ben sadece durup dikiliyorum ve bu saçmalığa ve komediye gülüyorum.çok da iyi yapıyorum.
bir de durup düşünüyorum etrafımdaki iyi insanları,ben çok seviliyorum ya.biraz sosyofobikim falan ama iyi bi karıyım lan ben.biraz kabayım galiba,hiçbizaman hanımefendi olamıcam pıfss:( :D

ulan ben ne günah işledim de başıma bunlar geliyo.hayatta en hazetmediğim insan tipiyle karşıkarşıyayım."egosu tavan" yapmış bir artiss puştluğuna devam ediyor.yaa sorarım sana ey eski sevgili "aman banane yaaa" deme ihtimalimi yok mu sanıyorsun da sevgilin yanındayken kendini burnuma sokuyorsun.ne götsün lan sen.böyle hıyarları bulup bi zamanlar aşık olduğum için ben de çok götüm lan.göööttt!!!!!!!!!!!!!!